บทบรรณาธิการ - ได้ยินแต่ไม่ได้ฟัง - KHAOLO

บทบรรณาธิการ - ได้ยินแต่ไม่ได้ฟัง



ได้ยินแต่ไม่ได้ฟัง - แม้ว่าสมาชิกพรรคฝ่ายค้านมีท่าทีด้านบวกในการรับฟังข้อเรียกร้องและสนับสนุนการแสดงออกทางการเมืองของกลุ่มนักเรียนนิสิตนักศึกษามาตลอด ทั้งเห็นได้ชัดกว่าสมาชิกพรรคฝ่ายรัฐบาล
แต่ฝ่ายค้านกลับไม่ได้ร่วมส่งตัวแทนเป็นสมาชิกคณะกรรมาธิการวิสามัญชุดรับฟังความคิดเห็นของนักเรียน นิสิต และนักศึกษา ด้วยเหตุผลว่าไม่ต้องการให้สภาเป็นตรายาง หรือสร้างพิธีกรรมแบบได้ยินแต่ไม่ได้ฟัง
สมาชิกฝ่ายค้านส่วนใหญ่ชี้ว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ นายกรัฐมนตรี หัวหน้ารัฐบาลต้องรับฟังโดยตรง
คำว่ารับฟังในที่นี้ เป็นคำที่มีความหมายมากกว่าการได้ยิน เพราะหมายถึงการตั้งใจเปิดใจฟัง พร้อมคิดใคร่ครวญตามเนื้อหานั้นๆ ก่อนจะให้คำตอบที่มาจากการกลั่นกรองแล้วกับคู่สนทนา
ข้อเรียกร้องล่าสุด 3 ข้อของกลุ่มนักศึกษาเกี่ยวข้องโดยตรงกับรัฐบาล ไม่ว่า เลิกคุกคามกลุ่มแสดงออกทางการเมือง ยุบสภา และร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่
ทั้งสามเรื่องจะเกิดได้หรือไม่ได้ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของรัฐบาล หรือฝ่ายบริหารเป็นหลัก
ดังนั้นส.ส.พรรคฝ่ายค้านจึงยืนกรานว่า ผู้นำรัฐบาลต้องเป็นผู้รับฟังและตอบคำถามของเยาวชนโดยตรง ไม่ใช่การตั้งกรรมาธิการวิสามัญทับซ้อนกับกรรมาธิการสามัญที่มีอยู่ เพียงเพื่อจะแสดงว่ามีขั้นตอนรองรับแล้ว
โดยเฉพาะเมื่อรู้อยู่แก่ใจว่า วิธีนี้ยากที่จะเชื่อมสัญญาณติดต่อระหว่างกลุ่มเยาวชนนักศึกษากับผู้ใหญ่ในวงการการเมืองได้
เพราะกลุ่มนักศึกษาไม่ได้ศรัทธาหรือเชื่อมั่นกระบวนการและการตัดสินใจของรัฐบาลมาหลายเรื่อง
การแก้ไขปัญหาและความขัดแย้งทางความคิดดังกล่าวต้องอาศัยและพึ่งพาความจริงใจเป็นสำคัญ
ยิ่งเมื่อเป็นการแสดงความจริงใจทางการเมือง ไม่ใช่เรื่องที่ดูกันยาก
หากรัฐบาลมองเยาวชนนักเรียนนิสิตนักศึกษาในฐานะประชาชนกลุ่มหนึ่งที่มีสิทธิแสดงออก เรียกร้อง และหวังดีต่อประเทศเช่นเดียวกับผู้ใหญ่ ย่อมไม่เกิดข้อกล่าวหาหรือความหวาดระแวงว่าเยาวชนจะมาล้มล้างระบอบ หรือมองให้คนรุ่นใหม่ เหล่านี้เป็นศัตรู
เมื่อรัฐบาลตั้งใจฟังอย่างจริงใจ ความเชื่อใจกันจึงจะตามมา
Powered by Blogger.